Pieter De Decker bewees reeds eerder over de juiste werkwijze en artistieke inzichten te beschikken om met deze opvallende raampartij aan de slag te kunnen. Zijn werk kenmerkt zich door een spel met licht en schaduw. De manier waarop hij dag- of kunstlicht door laat sijpelen in zijn prints zorgt ervoor dat je het werk een heel etmaal door anders zal ervaren.
Kan je natuur toevoegen aan de natuur? Het lijkt een absurde gedachte. De natuur is een en ondeelbaar toch? Het vergt misschien een kunstenaar om zo’n absurde poging ook maar te willen wagen.
De wolkenlucht van Pieter De Decker voor de vitrine K1 bij WARP lijkt onbegrensd. Je wordt er als toeschouwer middenin gezogen, er is geen horizon of ander eindpunt te bespeuren. Bovendien bevinden de wolken zich op ooghoogte, een vreemde ervaring…
Het desolate, lege, uitgestrekte landschap weet hem te bekoren. Deze ervaring tracht hij om te zetten in zijn beelden. Hij experimenteert met fotoprints, papiersoorten, licht en fototoestel. Hij recreëert het landschap, ontdoet het van menselijke aspecten. Verschillende lagen, verschillende beelden boven en door elkaar maken een nieuw landschap…
Doorgaans refereren de op fotografie geënte beelden van Pieter De Decker aan het menselijk handelen binnen een groots natuurkader. Hier echter lijkt het alsof hij de mens wil verdringen en de toeschouwer het landschap van ‘weleer’ wil teruggeven….